بی شک

بی شک آنگاه که بر من نظری می فکنی

سایه سار غم عالم  به دلم می فکنی

تیشه بر داشته ای با من بیچاره چرا

شیشه عمر مرا باز چرا می شکنی

قصه از قافیه پردازی ما هست برون

اینچنین سفره این دل به کجا می فکنی

 

 

 

/ 0 نظر / 5 بازدید